Web Analytics Made Easy - Statcounter

ایسنا/لرستان دانشیار دانشگاه علوم پزشکی لرستان گفت: مداخلات شناختی – رفتاری به طور معناداری در کاهش ترس از مرگ و ارتقاء سطح امید در بیماران همودیالیزی مؤثر است.

ماندانا ساکی در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اجرای طرح تحقیقاتی دانشگاه علوم پزشکی لرستان تحت عنوان «تأثیر مداخله شناختی ـ رفتاری بر امید و ترس از مرگ در بیماران تحت همودیالیز» اظهار کرد: همودیالیز اثرات فیزیکی و روانی قابل‌توجه و مضر بر روی بیماران داشته و با ایجاد اثرات منفی بر سلامت روان، کیفیت زندگی بیماران را کاهش داده و موجب احساس برآشفتگی در ارتباط با عدم کنترل در بیماران می‌شود.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

وی ادامه داد: بیماران همودیالیز با توجه به ماهیت بیماری در معرض خطر بالایی برای ابتلا به اختلالات روانی هستند.

ساکی با اشاره به اینکه به طور روتین در بخش‌های همودیالیز بیشترین توجه به بعد جسمی بیمار و انجام درمان‌های معمول و همودیالیز است و به بعد روانی بیماران توجه کمتری می‌شود، بیان کرد: در این راستا هیچ‌گونه مداخله خاص روان‌شناختی جهت بهتر شدن بُعد روانی بیماران همودیالیزی صورت نمی‌گیرد.

این دانشیار دانشگاه علوم پزشکی لرستان تصریح کرد: از آنجا که امید و ترس از مرگ به عنوان شاخص‌هایی هستند که روند درمان و بهبودی بیماران همودیالیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد، باید مورد توجه قرار گیرند.

وی افزود: از آنجا که CBT در نوع خود درمان مناسبی برای کنترل افکار منفی و همچنین کاهش اضطراب بیماران به‌حساب می‌آید می‌توان تأثیر این درمان در بهبود وضعیت روان‌شناختی و شاخص‌های ذکر شده در بیماران تحت همودیالیز را مورد بررسی و مطالعه قرار داد.

ساکی اضافه کرد: از آنجا که بیماران همودیالیزی از نظر جسمی و روانی در وضعیت مطلوبی قرار ندارند، انجام مداخلات روان‌شناختی بویژه درمان‌های شناختی رفتاری در این بیماران به منظور کاهش ترس از مرگ و افزایش امید ضروری به نظر می‌آید.

این دانشیار دانشگاه علوم پزشکی لرستان افزود: انجام مداخلات روان‌شناختی ازجمله درمان شناختی رفتاری در بیماران همودیالیزی نه تنها موجب حفظ سلامت روان و پیشگیری از اختلالات روانپزشکی در آنان می‌شود بلکه ارتقای کیفیت زندگی بیماران را نیز به دنبال خواهد داشت.

وی تصریح کرد: با توجه به نتایج بدست آمده از مطالعه حاضر پیشنهاد می‌شود پرستاران شاغل در بخش‌های همودیالیز در هنگام مراقبت از بیماران علاوه بر توجه به وضعیت جسمی، به بُعد روانشناختی بیماران نیز توجه کرده و مداخلات ضروری و مورد نیاز را به منظور حفظ و ارتقاء سلامت روان بیماران انجام دهند تا کیفیت زندگی آن‌ها را ارتقا ببخشند.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

کلیدواژه: استانی علمی دانشگاهی دانشگاه علوم پزشكي همودیالیز استانی اجتماعی استانی اقتصادی استانی فرهنگی و هنری استانی شهرستانها استانی ورزشی استانی سیاسی كرمانشاه صنایع دستی استانی اجتماعی استانی اقتصادی استانی فرهنگی و هنری استانی شهرستانها دانشگاه علوم پزشکی لرستان بیماران همودیالیزی بیماران همودیالیز روان شناختی ترس از مرگ

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.isna.ir دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «ایسنا» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۳۷۹۵۴۲۳۹ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

رِندی پیمان معادی در «افعی تهران»/ اشکال این اتاق درمان کجاست؟

به گزارش خبرنگار مهر، محمدرضا مقدسیان منتقد و کارشناس سینما شب گذشته نهم اردیبهشت با حضور در برنامه «سینمازاویه» رادیو گفت‌وگو درباره سریال «افعی تهران» و نسبت آن با سینمای جنایی گفت: در سینمای جنایی حرکت در عمق خیلی بیشتر است. مهم‌تر از اینکه جنایت را چه کسی انجام داده این مهم است که جنایت چرا انجام شده و آن کسی که این جنایت را مرتکب شده دچار چه پیچیده گی های شخصیتی بوده است. در اینجا برای تحلیل سرسخت و عمق پیدا کردن ماجرا این ضرورت که فهم دقیقی از تحلیل موقعیت و روانکاوی داشته باشیم، اهمیت پیدا می‌کند.

وی ادامه داد: پیمان معادی یک ضرورتی را در سینمای ایران حس کرده و آن هم تنوع داستان ها و موقعیت هاست چراکه در سینمای ایران داستان های جنایی که استخوان دار باشند و تنه به کمدی نزنند زیاد نداشته ایم.

مقدسیان درباره نحوه نمایش درونیات شخصیت در «افعی تهران» گفت: اما معادی یک رندی کرده و همان تلاشی که باید انجام می‌داده تا در موقعیت های مختلف، در جهان شخصیت ورود کند و او را به مخاطب معرفی کند به اتاق درمان آورده است. طبیعی است هر کسی که در اتاق درمان قرار می‌گیرد، درمانگر تلاش کند درونیات او را شناسایی کند. اما اگر قرار بود در اتاق درمان این اتفاق نیفتد باید موقعیت های پیچ در پیچی می‌ساخت که اطلاعات درباره شخصیت کم کم به مخاطب منتقل بشود.

این کارشناس، سینما را به عنوان یک تلنگر برای اهمیت بیشتر به سلامت روان مهم دانست و افزود: واقعیت این است که در همه جای دنیا کمپین هایی تشکیل می شود که آدم ها بیش از پیش به سلامت روان خود اهمیت بدهند. اگر سینما بتواند تلنگری بزند یا روان درمانی به امری تبدیل شود که آدم ها به آن اعتماد کنند و به آن روی بیاورند، اتفاق خیلی مثبتی روی داده است.

مقدسیان درباره انتخاب روان‌درمانگر و شیوه مواجه سریال با این مساله گفت: دغدغه پیمان معادی در این سریال جدای از اینکه به او کمک کرده درونیات شخصیت را با حضور در اتاق درمانگر به مخاطب منتقل کند، کمک کرده تا او یک نوع فرهنگ سازی هم انجام بدهد. اما همان طور که روان درمانی و سراغ گرفتن از درمان گر مساله ای است که باید روی آن فرهنگ سازی بشود، مسلح شدن به انتخاب روان درمان گر درست هم باید اتفاق بیفتد.

وی افزود: ما به اندازه روان درمانگران کاربلد، روان درمانگرانی داریم که کم عمق و کم دانش هستند و احساس مسؤولیت ‎نمی‌کنند و این آسیب زاست. برای همین است که نظام روان درمان گری در دنیا استانداردهای سفت و سختی دارد که باید مانند یک میثاق پزشکی رعایت بشود.

مقدسیان پاشنه آشیل سریال را در انتخاب روان‌گر درست دانست و گفت: سریال در این نقطه اشتباه می‌کند. مناسبات اتاق درمان به درستی منتقل نمی‌شود و ارتباط بین مراجع و روان درمانگر خارج از اتاق درمان مردود است.

وی با بیان اینکه رفتن به سراغ اتاق درمان برای جذاب تر شدن درام، استانداردهایی هم دارد افزود: ماجرا این طور نیست که یا ما نباید سراغ اتاق درمان برویم یا اگر رفتیم هر طور شد آن را جذاب کنیم. یک سری خط قرمزها در اتاق درمان وجود دارد.

مقدسیان ادامه داد: اطلاعات شخصی روان درمان گر با مراجع نباید در میان گذاشته شود و آشنایی به غیر از آشنایی اتاق درمان با روان درمان گر نباید اتفاق بیفتد. او فقط باید شنونده باشد همدلی کند اما در نقش روان درمان گر. ممکن است جایی که مراجع درک می شود، احساس وابستگی به درمانگر پیدا کند. اینجا درمانگر یا باید از تکنیک‌ها استفاده کند و برای مراجع واضح بشود که این رابطه عاطفی در نقش درمانگر است و لاغیر. اگر این اتفاق نیفتد باید مراجع به درمانگر دیگری معرفی کند.

این کارشناس سینما استانداردهای اتاق درمان را مهم دانست و افزود: این مهم است که استانداردها را رعایت کنیم چراکه ممکن است کسی بعد از کشمکش های زیادی با خودش بپذیرد که درمان بشود ولی با این اتفاق، نتیجه درخوری نگیرد و اعتماد شخص به روان درمانگر از بین برود و هیچ وقت در زندگی به روان درمانگر مراجعه نکند.

مقدسیان در پایان درباره نقاط مثبت و ضعف اثر گفت: «افعی تهران» در بخش توجه به روان درمان گری موفق است اما در تصویر کردن اتاق درمان و شیوه رفتار سحر دولت شاهی به عنوان درمان گر و ارتباط عاطفی که بین او و مراجعش (پیمان معادی) تصویر می‌کند، از اساس بر ضد روان درمان است. اینجا دانش و توانایی فیلمنامه نویس کم بوده، او عشق آن را داشته که به این موضوع بپردازد اما علم آن را نداشته است. برای جذاب کردن درام هم مولفه های دیگری بود که بدون زیر پا گذاشتن استانداردها و خط قرمزها می شد از آنها بهره برد.

کد خبر 6092348 عطیه موذن

دیگر خبرها

  • حذف «پول» از درمان زیر ۷ ساله‌ها
  • مجازات دریافت وجه اضافی از بیماران چیست؟
  • یک گیاه ضد باکتری برای درمان برخی بیماری‌های عفونی
  • رابطه دردسرساز سحر دولتشاهی و پیمان معادی خارج از اتاق درمان
  • «افعی تهران» خط قرمزهای اتاق درمان را رد می‌کند/ ارتباط بین روان‌درمانگر و مراجع، ضد روان درمانی است
  • ارایه خدمات رایگان تخصصی سلامت روان در البرز
  • بسیاری از اختلالات روانی ریشه جسمانی دارند
  • رِندی پیمان معادی در «افعی تهران»/ اشکال این اتاق درمان کجاست؟
  • روانشناسان نقش بسیار کلیدی در سلامت فردی و اجتماعی دارند
  • کمبود انسولین در بریتانیا بحرانی شد